MORINGA THE MAGIC TREE

In ontwikkelingslanden heeft 1 op de 5 mensen te weinig te eten. De inzet van de Moringaboom kan een bijdrage leveren aan de oplossing van dit probleem.

De meeste mensen zijn het erover eens dat de grootschalige honger die nu bestaat onacceptabel is. In welvarende landen zijn velen bereid geld te geven of vrijwilligerswerk te doen. Al decennialang wordt ontwikkelingshulp gegeven. Niet iedere hulp blijkt echter altijd even goed te werken. Westerse organisaties brengen bijvoorbeeld vitaminepillen of voedzame koeken naar probleemgebieden. Op korte termijn kan dit een oplossing zijn. Het is echter geen duurzame oplossing voor chronische voedseltekorten.

Moringa een duurzame oplossing

Om te weten te komen welke hulp echt duurzaam is, is het goed om te kijken naar het potentieel dat al in ontwikkelingslanden aanwezig is. In de landen zelf zijn namelijk duurzame middelen die voedselproblemen kunnen verhelpen. Er worden gewassen verbouwd die een gezond voedingspatroon mogelijk maken. Het probleem is dat de mensen die ze het meest nodig hebben vaak geen toegang hebben tot deze gewassen. Er is daarnaast vaak een gebrek aan kennis. Eén van de gewassen waarvoor dit alles geldt is de Moringaboom. Onze organizatie heeft als doel de kennis en de toegankelijkheid van de Moringaboom te vergroten.

Duurzame ontwikkeling

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Duurzame ontwikkeling is een concept waarin ecologische, economische en sociale belangen bij elkaar komen, voor zowel de huidige als de toekomstige generaties. Duurzame ontwikkeling is de eis om een evenwicht tussen deze drie basisconcepten te vinden. Het is een breed begrip, en omvat alle ontwikkelingen - op technisch, economisch, ecologisch of sociaal vlak - die bijdragen aan een wereld die efficiënter, zuiniger en op lange termijn meer continu omgaat met de aarde.

Bij strikt zwakke duurzaamheid is elke omzetting van natuurlijk kapitaal in economische of sociale voordelen aanvaardbaar. Aan de andere kant van het spectrum bij een strikt sterke duurzaamheid, is elk onherstelbaar aansnijden van natuurlijk kapitaal onaanvaardbaar.

Geschiedenis

In 1987 verscheen het rapport “Our common future” van de World Commission on Environment and Development van de Verenigde Naties, waarin duurzame ontwikkeling centraal stond. Dit rapport staat ook wel bekend als het Brundtland-rapport, naar Gro Harlem Brundtland, de toenmalige voorzitster van de commissie. Veel publicaties gebruiken de volgende definitie uit het Brundtland-rapport: "Duurzame ontwikkeling is de ontwikkeling die aansluit op de behoeften van het heden zonder het vermogen van toekomstige generaties om in hun eigen behoeften te voorzien in gevaar te brengen."

Een andere mijlpaal was de conferentie van Rio in 1992 inzake milieu en ontwikkeling. De internationale gemeenschap heeft er zich toen toe verbonden een nieuw beleid te ontwikkelen. Het nieuwe ontwikkelingspatroon dat voor alle landen werd vastgesteld, werd "Duurzame ontwikkeling" genoemd.

In 2002 vond de Wereldtop voor duurzame ontwikkeling plaats in Johannesburg, Zuid-Afrika. Dit was de grootste VN-conferentie tot dan toe.

Door een groeiend bewustzijn voor de milieu- en armoedeproblematiek waarmee de mensheid in de 21ste eeuw steeds meer zal worden geconfronteerd, ontstond er in de jaren zeventig en tachtig geleidelijk een nood aan mondiale strategieën die de wereld hierop moesten voorbereiden. Parallel met de evolutie naar een betere integratie van de economische en sociale benadering van ontwikkeling, groeide de overtuiging van het ondeelbare karakter van milieu en ontwikkeling. Het concept duurzame ontwikkeling is hierop gebaseerd.

Een ontwikkeling wordt eigenlijk als duurzaam beschouwd voor het geheel van de mensheid (en niet enkel voor het bevoorrechte deel) wanneer de productieactiviteit en de consumptie duurzaam is. Ze vindt dus plaats zonder uitputting van de natuurlijke hulpbronnen of zonder hun eventuele vernieuwing te verhinderen. “Duurzaam” is ondertussen het adjectief dat in de Nederlandse vertalingen van de VN-documenten en de officiële teksten van de EU wordt gebruikt. Dat idee, dat geboren is uit de vermenging van verschillende denkstromingen van de 20ste eeuw, plaatst de mens dus centraal in de actie die voor ontwikkeling ondernomen wordt.

Duurzame ontwikkeling is geen programma met een op voorhand volledig overwogen en uitgewerkte inhoud. Het is veeleer een proces waarbij een publiek forum wordt gecreëerd voor een gedocumenteerde reflectie en een gestructureerd debat over verschillende toekomstvisies op de maatschappij.

Definities

Een algemeen erkende definitie van duurzaamheid is te vinden in het Brundtland-rapport ^[1] en wordt regelmatig gebruikt:

“Sustainable development is development that meets the need for the present without compromising the ability of future generations to meet their own needs.” (Duurzame ontwikkeling is een ontwikkeling waarbij de huidige wereldbevolking in haar behoeften voorziet zonder de komende generaties te beperken om in hun behoeften te voorzien.)

Er zijn specifieke afgeleide definities in omloop, bijvoorbeeld met betrekking tot ondernemen:

“Duurzaam ondernemen is het leveren van concurrerend geprijsde goederen en diensten, die in de behoefte van de mens voorzien en die kwaliteit aan het leven geven, waarbij geleidelijk de milieubelasting en het grondstof- en energiegebruik door de levenscyclus en in de keten gereduceerd worden tot een niveau dat tenminste in balans is met de draagkracht van de aarde.”

Duurzaam ondernemen, aldus omschreven, is in gang gezet door vooral industriële grootbedrijven. Aanleiding was de toenemende invloed van 'stakeholders', waaronder consumentenorganisaties, waar tegenwoordig serieus rekening mee wordt gehouden. Hun macht heeft bedrijven gedwongen om verantwoording af te leggen over de positie die wordt ingenomen op People Planet Profit. Steeds meer bedrijven doen dit met de publicatie van een duurzaamheidsverslag. Ook kleine bedrijven kunnen zich ontpoppen als duurzaam ondernemers en hoeven vooral als zij starters zijn niet een slag te maken om eventueel voorgaand minder duurzaam beleid te veranderen; zij kunnen gelijk duurzaam beginnen en daar zelfs hun kern-activiteit van maken.

Dit maakt deze ontwikkeling ook geschikt voor niet-industriële sectoren en MKB. Zo ziet het MKB het duurzaam ondernemen als:

People Planet Profit

Duurzame ontwikkeling wordt vaak voorgesteld door de drie P's (triple P): people (mensen), planet (planeet) en profit/prosperity (winst/welvaart), die staan voor respectievelijk de sociale, ecologische, economische dimensies van het begrip. Bij duurzame ontwikkeling moet men ernaar streven om deze drie P's (oftewel: natuur, samenleving en economie) harmonieus met elkaar te laten werken.

De term triple P komt voort uit het concept van de triple bottom-line, zoals uitgewerkt door John Elkington in zijn boek Cannibals with Forks (1998). De triple bottom-line geeft aan dat een organisatie in haar bedrijfsvoering gelijkwaardig rekening moet houden met de drie aspecten van de triple P. Dit is ook bekend als maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO).

Oorspronkelijk stond de derde P voor 'profit'. Voor de Wereldtop over duurzame ontwikkeling te Johannesburg (2002) werd dit veranderd in 'prosperity' (welvaart), om naast economische winst ook de maatschappelijke winst in de afwegingen te betrekken.

Met het oog op milieubeleid, zijn de drie P's ook wel vertaald als het "Polluter Pays Principle" of nog "Prevention Pays Principle". Wat zoveel wil zeggen als "vervuiler betaalt pricipe" respectievelijk "preventie loont principe".

Toepassingen

Opleiding

De TU Delft startte in 2000 met een aparte afstudeerrichting Technologie in Duurzame Ontwikkeling voor alle opleidingen aan de universiteit.

Duurzaam Hoger Onderwijs (DHO) is een initiërende kennis- en netwerkorganisatie die er naar streeft dat alle afgestudeerden in het hoger onderwijs in Nederland competenties bezitten om bij te dragen aan een duurzame ontwikkeling. Ook natuur- en milieueducatie heeft als doelstelling bij te dragen aan een duurzame ontwikkeling, met name vanuit de planet-invalshoek, door wat genoemd wordt ecologische basisvorming die behoort tot de kerndoelen van het basisonderwijs in Nederland.

Rondom duurzame ontwikkeling worden jaarlijks vele conferenties georganiseerd, waaronder het Nationaal Sustainability Congres.

Externe links

De tekst op Wikipedia is zonder enige vorm van garantie beschikbaar onder de GNU Free Documentation License.

Ondervoeding